Wanneer heb jij voor het laatst op blote voeten door het gras gelopen? Of langs het strand, met het zand tussen je tenen? Misschien herinner je je niet eens precies wanneer dat was, maar wel het gevoel: vertragen, voelen en even uit je hoofd komen.
Tegenwoordig wordt bewust contact maken met de grond vaak grounding of earthing genoemd. In het Nederlands kunnen we het simpelweg aarden noemen. Geen ingewikkelde oefening: schoenen uit, naar buiten en bewust voelen wat er onder je voeten gebeurt.
Een eeuwenoude verbinding
Het idee dat contact met de aarde betekenis heeft, is zeker niet nieuw. In verschillende oude culturen en traditionele geneeswijzen speelt de verbinding tussen mens en natuur een belangrijke rol.
Binnen de traditionele Chinese geneeskunde bestaat bijvoorbeeld het acupunctuurpunt Nier 1 (Yongquan) op de voetzool, waarvan de naam vaak wordt vertaald als borrelende bron. Binnen die traditie wordt het gezien als een belangrijk punt in de energiebalans van het lichaam. Ook in de Indiase traditie van Ayurveda krijgen natuur, lichaamsbewustzijn en leven in verbinding met de omgeving veel aandacht.
Inheemse Amerikanen beschouwden de aarde als een heilige, levende huid. Tijdens ceremonies zouden zij niets tussen hun voeten en de grond hebben gedragen. In de oude Indiase ayurvedische geneeskunde zou dagelijks op blote voeten door het gras lopen bij zonsopkomst als basis voor genezing zijn beschouwd. Daarnaast kennen veel inheemse culturen tradities waarin de aarde niet alleen als grond onder onze voeten wordt beschouwd, maar als iets waarmee mens, natuur en gemeenschap onlosmakelijk verbonden zijn. Daarbij is het belangrijk om niet alle inheemse volken of tradities over één kam te scheren: gebruiken en overtuigingen verschillen sterk per cultuur.
Wat we er wél uit kunnen meenemen, is een gedachte die verrassend actueel voelt: de mens staat niet los van zijn omgeving.
En wat zegt de wetenschap?
Ook wetenschappers hebben onderzoek gedaan naar grounding of earthing: direct huidcontact met de aarde, bijvoorbeeld door blootsvoets buiten te lopen. Er zijn studies gepubliceerd waarin onder andere is gekeken naar slaap, stress, pijn, ontstekingsprocessen en bepaalde eigenschappen van het bloed.
De resultaten zijn interessant, maar het wetenschappelijke bewijs is op dit moment niet sterk genoeg om daar grote gezondheidsclaims aan te verbinden. 
Dat maakt blootsvoets naar buiten gaan echter niet waardeloos. We weten veel beter onderbouwd dat tijd in de natuur, bewegen en bewust aandacht geven aan het huidige moment prettig kunnen zijn voor ons welzijn. En grounding kan een heel eenvoudige manier zijn om die elementen samen te brengen.
Van denken naar voelen
Ons moderne leven speelt zich voor een groot deel binnen af. We zitten achter schermen, rijden in auto’s en lopen over verharde oppervlakken. Zelfs buiten zijn we vaak nog bezig met berichten, afspraken en alles wat straks moet gebeuren.
Blootsvoets lopen nodigt uit om iets anders te doen: voelen.
Is het gras koel? Is het zand warm? Voel je kleine oneffenheden onder je voeten? Hoe beweegt je lichaam wanneer je langzamer loopt?
Je aandacht verschuift vanzelf van je gedachten naar je zintuigen en naar het moment waarin je je bevindt.
Misschien is dát wel de mooiste manier om naar aarden te kijken. Niet als wondermiddel, maar als een eeuwenoud idee dat goed past bij een moderne behoefte: opnieuw verbinding maken met ons lichaam, onze omgeving en de natuur.
Dus trek op een mooie dag je schoenen eens uit. Loop rustig door het gras of over het strand. Adem. Kijk om je heen. Voel.
Je hoeft niets te bereiken.
Soms is het genoeg om even uit je hoofd te komen en terug te keren naar waar je al die tijd al was: met beide voeten op de grond.
